سخنران جلسه حجت الاسلام والمسلمین مغیثی در بیاناتی درمورد فضائل ومناقب حضرت خدیجه(س) سخنرانی نمودند:
ام
المومنین، خدیجه کبری، از اوان میان‌سالی ثروت خود را در کار تجارت و داد و
ستد گمارده بود. ایشان خود به سفرهای تجاری نمی‌رفت بلکه مردان کاری و
معتمد را استخدام می‌کرد و برای خرید و فروش و روابط بازرگانی به گوشه و
کنار می‌فرستاد. این روابط همه تا پیش از ازدواج باشکوه و خجسته حضرت مصطفی
(صلی‌الله‌وعلیه‌وآله) با خدیجه کبری بوده است. بانوی قریش، با اینکه با
کمالات و فضائل پیامبر گرامی اسلام آشنا بود و سال‌ها امانتداری او را از
نزدیک دیده بود، اما در اندیشه خاطرات همسران پیشینش به خود اجازه عهدی
دیگر نمی‌داد. اما این استنکاف تا هنگامی ادامه یافت که خدیجه از مقام رفیع
و عِلوی محمد بن عبدالله (صلی‌الله‌وعلیه‌وآله) آگاه شد. حدیجه شیفته
اخلاق و سجایای حضرت رسول بود.
پس
از بازگشت رسول الله (صلی‌الله‌وعلیه‌وآله) از سفر شام، خدیجه با
واسطه‌ای تمایل خود برای ازدواج با ایشان را مطرح کرد. این ازدواج در حالی
انجام شد که پیامبر بیست و پنج سال و خدیجه کبری چهل سال داشت.
ام‌المومنین، از همان آغاز همه دارایی خود را به پای نهضت بیدارگرایانه و
ازادی بخش رسول گرامی اسلام فدا کرد. در روایتی آمده که به پسرعموی خود
ورقة بن نوفل فرمود: «برو به مردم اعلام کن که خدیجه تمام اموالش را به
حضرت محمد (صلی‌الله‌وعلیه‌وآله) هدیه کرده است.» خدیجه کبری افزون بر
دارایی بسیار خود، غلامان و کنیزان بسیار هم داشت و همه این‌ها را در
اختیار نبی مکرم اسلام قرار داد.
با
این همه شاید بزرگترین افتخار بانوی گرامی اسلام و مادر مومنان، مادری
وجود مبارک حضرت صدیقه کبری (سلام‌الله‌علیها) باشد. از صادق آل محمد
(علیه‌السلام) روایت است که فرمود: «وقتی حضرت خدیجه از دنیا رفت، فاطمه
گرد رسول خدا می‌گشت و می‌گفت: پدر! مادرم کجاست؟ جبرئیل نازل شد و گفت:
پروردگارت تو را مامور ساخته تا سلامش را به فاطمه ابلاغ کنی و به او بگویی
که حضرت خدیجه در خانه‌ای بلورین که با طلا تزیین شده و ستون‌هایی از
یاقوت قرمز دارد ساکن است و اسیه و مریم بنت عمران با اویند. حضرت فاطمه
گفت: خداوند خود سلام است؛ سلام از او و به سوی اوست.»
گزارش گر محراب