علی اصغر شعاعی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن، در رابطه با نگرش جامعه به آموزش قرآن گفت: بعد از انقلاب اسلامی شاهد تحولی در زمینه آموزش قرآن بوده و رویکرد ارگان‌های دولتی و مردمی به سوی آموزش‌های قرآن در سال‌های اخیر نمود خوبی داشته و پیشرفت محسوسی مشاهده می‌شود
وی که رتبه اول مسابقات بین‌المللی قرائت قرائت قرآن را در سال ۱۳۸۶ در مسابقات هندوستان کسب کرده است، در ادامه اظهار کرد: اما نگرش خانواده‌ها به دلیل عدم توجه به چند نکته متأسفانه آنگونه که تلاش‌ها در زمینه آموزش قرآن صورت پذیرفته است، نتایج محسوس نیست و این خود نشان می‌دهد که در این حوزه چند مورد فراموش شده که یکی از این موضوعات فرهنگسازی است.
فرهنگسازی زمینه آموزش قرآن باشد
شعاعی که مدیریت مؤسسه قرآنی نسیم فردوس قم را نیز برعهده دارد، در ادامه با اشاره به مورد غفلت قرار گرفتن فرهنگسازی در حوزه آموزش قرآن تصریح کرد: در حوزه فرهنگسازی ما همانند قبل شاهد هستیم که خیلی از جوانان زمانی که صدای قرآن به گوش آنها می‌رسد به یاد مراسم‌های سوگواری پس از مرگ می‌افتند، به عنوان مثال سوره الرحمن که در کشورهای دیگر در مراسم عروسی قرائت می‌شود، در کشور ما ویژه مراسم عزاداری است. در مراسم‌های ختم در کشور ما بر خلاف اکثر کشورها از کسانی برای قرائت قرآن دعوت می‌شود که تسلطی بر خواندن قرآن ندارند که این خود در انس جوانان با قرآن و آیات الهی تأثیر دارد.
علی اصغر شعاعی:
توجه به مرکزیت آموزش دین که مساجد هستند خیلی مهم است در حالی که در ایران در اکثر ساعات روز مساجد تعطیل هستند و به جای ۷۰ هزار مسجد در کشور، ۳ هزار مؤسسه قرآنی به کار آموزش قرآن می‌پردازند و اکثر این مؤسسات قرآنی با وجود داشتن مشکلات مالی عهده‌دار آموزش قرآن در کشور هستند
وی اظهار کرد: ارگان‌های فرهنگ‌ساز کشور از جمله آموزش و پرورش، صدا و سیما، دانشگاه، حوزه علمیه و ... در حوزه فرهنگسازی کم کار کرده‌اند، در حالی که این امر باید به گونه‌ای باشد که تلاوت قرآن به مراسم سوگواری اختصاص نداشته باشد و جوانان احساس نیاز به قرآن کرده و از شنیدن قرآن محظوظ شوند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن افزود: معمولا در فیلم‌هایی که از صدا و سیما پخش می‌شود پس از شنیدن صدای قرآن خبر مرگ داده می‌شود و کمتر دیده شده که قرآن در حوزه هنری صدا و سیما استفاده شده و در قالب هنری پخش شده و در ادامه از نشاط قرآن گفته شود.
وی با اشاره به اینکه در حال حاضر در کشور به آموزش قرآن اهمیت زیادی داده می‌شود، اما مقدمه آموزش فرهنگسازی است، گفت: تا زمانی که علاقه و انگیزه لازم در جوانان برای خواندن قرآن ایجاد نشود هر قدر هم روش‌ها خوب و پیشرفته باشد نتیجه مطلوب حاصل نمی‌شود.
توجه ارگان‌های آموزشی از روش به انگیزش تغییر یابد
وی ادامه داد: در حال حاضر در آموزش و پرورش و سایر ارگان‌ها بیشتر به روش‌ها پرداخته می‌شود تا به انگیزش، یعنی به دنبال این قضیه هستیم تا ببینیم چه روشی برای آموزش قرآن خوب است اما مهم‌تر از این موضوع این است که بررسی کنیم چه چیزهایی می‌تواند این گروه را به سوی قرآن جذب کند که در این حوزه کم کار شده است.
شعاعی با اشاره به مناسب‌بودن اجرای طرح تربیت ۱۰ میلیون حافظ قرآن در کشور اظهار کرد: مقدمه این کار این است که فرهنگسازی لازم بر روی جوانان در آموزش و پرورش صورت گیرد تا این گروه با میل و علاقه به حفظ قرآن بپردازند.
توجه به مرکزیت آموزش دین؛ نکته دوم در حوزه آموزش قرآن
رتبه اول مسابقات بین‌المللی قرائت قرائت قرآن سال ۸۶ هندوستان با بیان توجه به مرکزیت آموزش دین به عنوان نکته دوم در حوزه آموزش قرآن، گفت: توجه به مرکزیت آموزش دین که مساجد هستند خیلی مهم است در حالی که در ایران در اکثر ساعات روز مساجد تعطیل هستند و به جای ۷۰ هزار مسجد در کشور، ۳ هزار مؤسسه قرآنی به کار آموزش قرآن می‌پردازند و اکثر این مؤسسات قرآنی با وجود داشتن مشکلات مالی عهده‌دار آموزش قرآن در کشور هستند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن:
تا زمانی که علاقه و انگیزه لازم در جوانان برای خواندن قرآن ایجاد نشود هر قدر هم روش‌ها خوب و پیشرفته باشد نتیجه مطلوب حاصل نمی‌شود
وی افزود: اگر هر مسجد در کشور به آموزش هزار نفر بپردازد کل ایران آموزش قرآن خواهند دید و بی‌سوادی قرآنی در کشور وجود نخواهد داشت در حالی که نقش مؤسسات قرآنی در این زمینه بسیار مهم است و این در شرایطی است که این مؤسسات با مشکلات بسیار مالی دست به گریبانند.
استفاده از ظرفیت مساجد برای آموزش مردمی قرآن
شعاعی ادامه داد: در کشوری مانند سودان تمام جوانان هر محل در مسجد به حفظ چند آیه از قرآن پرداخته و زمانی که تحصیلات مقدماتی خود را به پایان می‌رسانند حافظ کل قرآن می‌شوند، اما در ایران مساجد جز چند ساعت معدودی در روز تعطیل بوده و حتی خواندن نماز در غیر اوقات شرعی در مساجد ممکن نیست.
پیوند عترت با کتاب در مراسم‌های عزاداری ائمه مورد توجه قرار گیرد
مدیر مسئول مؤسسه نسیم فردوس قم با تأکید بر این موضوع که با فعال‌سازی مساجد انقلابی در حوزه قرآن به وجود خواهد آمد، بیان کرد: سومین نکته در حوزه آموزش قرآن این است که در ماه‌های محرم و صفر که ماه‌های پیوند قرآن و عترت است، قرآن تعطیل و کمرنگ می‌شود در حالی در تمام مراسم‌های عزاداری کشور به جز عزاداری برای امام حسین(ع) اولویت با تلاوت قرآن است.
وی در رابطه با جایگاه مؤسسات قرآنی در افزایش نگرش جامعه به آموزش قرآن گفت: با توجه به اینکه مراکز اصلی آموزش قرآن در کشور تعطیل است، نقش مؤسسات قرآنی به عنوان جایگزینی برای مساجد مطرح است، اگرچه مؤسسات قرآنی نمی‌توانند جای مساجد را بگیرند زیرا مساجد دارای امنیت مادی و معنوی هستند و مخاطب خاص خود را دارند، اما این مؤسسات با داشتن مشکلاتی در زمینه مکان، امکانات، بودجه و ... مرکز آموزش قرآن و دین بوده و در هر منطقه تبدیل به محوریت آموزشی برای قرآن شده‌اند.
موضوع‌بندی مؤسسسات قرآنی؛ عاملی در افزایش کیفیت آموزشی این مراکز
وی در ادامه با اشاره به این مطلب که موضوع‌بندی مؤسسات قرآنی عاملی در پررنگ کردن نقش آنان دارد، اذعان کرد: اگر مؤسسات موجود هر کدام به یک موضوع قرآنی مانند آموزش قرائت، آموزش حفظ و ... بپردازند و مؤسسات تازه تأسیس به موضوعاتی که کمتر به آنها پرداخته شده بپردازند، این خود می‌تواند عاملی در پررنگ شدن نقش این مراکز باشد.
علی اصغر شعاعی:
در حوزه فرهنگسازی ما همانند قبل شاهد هستیم که خیلی از جوانان زمانی که صدای قرآن به گوش آنها می‌رسد به یاد مراسم‌های سوگواری پس از مرگ می‌افتند، به عنوان مثال سوره الرحمن که در کشورهای دیگر در مراسم عروسی قرائت می‌شود، در کشور ما ویژه مراسم عزاداری است
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن یادآور شد: مؤسسات قرآنی به دلیل محدودیت خدماتی که ارائه می‌دهند با نیاز جامعه بسیار فاصله دارند، در واقع نقش مؤسسات قرآنی ـ مردمی در آموزش قرآن کشور به صورت نسبی است و تنها راه گسترش آموزش قرآن در کشور فعال کردن ۷۰ هزار مسجد جهت آموزش قرآن با استفاده از ظرفیت‌های مردمی است زیرا ظرفیت هر مسجد چند برابر ظرفیت مؤسسات قرآنی است و مؤسسات به تنهایی نمی‌توانند عهده‌دار آموزش قرآن در کشور باشند.
شعاعی در پایان خاطرنشان کرد: مسأله نخبه‌پروری قرآنی بر عکس آموزش قرآن به همکاری تعداد زیادی از مؤسسات قرآنی نیاز ندارد و این مراکز در این حوزه می‌توانند فعالیت مهمی انجام دهند و راهکار انجام این طرح در کشور ارتباط و تعامل این مراکز با آموزش و پرورش و سایر نهادهای مرتبط است تا با برنامه‌ای مدون و هدفی مشخص در این مسیر گام برداشته و جهت ایجاد جامعه‌ای قرآنی تلاش کنند.